Her Gün Banyodan Sonra Kontrol Var
Yıllardır meme kanseri konusunda bilinç oluşturmak için çalışan Nükhet Duru, Avon’un ’Meme Kanseri ile Mücadele Projesi’nin bu yılki sözcüsü oldu.
’Meme Kanseri ile Mücadele Projesi’ni 15 yıldır yürüten Avon, proje çerçevesinde meme kanserine karşı bilinçlendirme ve mücadele çalışmalarını sürdürüyor. Proje kapsamında bu yıl altıncı kez gerçekleşecek olan yürüyüş, yarın Ortaköy- Beşiktaş hattında düzenlenecek. Yürüyüşün başını ise projenin sözcüsü Nükhet Duru çekecek. Yürüyüş sonunda Beşiktaş meydanında bir konser verecek olan ünlü sanatçıyla, projeyi ve meme kanserine olan duyarlılığını konuştuk…
Meme kanseriyle ilgili bilinç oluşturmak için ne gibi çalışmalar yapıyorsunuz?
Bütün kadınları; erken teşhis ve kontrol sayesinde, hiç korkmadan bu hastalıktan kurtulmanın mümkün olduğu konusunda bilinçlendirmek istiyoruz. Avon bunu 15 yıldır çok büyük başarıyla, hastanelere mamografi cihazları bağışlayarak, ücretsiz taramalar yaparak ve panelleriyle, yürüyüşleriyle dikkat çekerek yapmayı başardı. Ben de yine aşağı yukarı 15 yıldan beri, tamamen kadın sağlığıyla ilgili fahri çalışmalar içindeyim. Hatta bir kliniğim vardı ve o klinikte ben de 250 kadını ücretsiz muayeneye davet etmiştim ve iki-üç vakayı erkenden yakalamıştık, hayat kurtarmıştık.
Yani siz zaten bu konuya yıllar önce gönül vermiştiniz?
Evet, aynen öyle. Bu sene Avon’un bana bu elçiliği teklif etmesi kimseyi şaşırtmadı ama beni çok mutlu etti, çok heyecanlandırdı. Çünkü insanların dikkatini sadece hekimler çekemiyor. Bizim gibi tanıdıkları, güvendikleri kişileri karşılarında görmek ayrı etkili oluyor. Düşünsenize; benim ikna edeceğim kaç kadın girecek tarama arabasına… Bu yüzden ben kendimi yıllardır bu konuda görevli sayıyorum.
erkekle r mo tive etmeli
Bütün kadınların aslında meme kanseri konusunda bilinçli olması şart…
Bence bütün erkeklerin de… Çünkü bu kanseri geçiren; ya anneleri, ya kardeşleri ya da eşleri. Çok dikkatli olmaları ve eşlerini bu konuda uyarıp 35 yaşından sonra muayeneye gitmeye motive etmeleri lazım.
Ne yazık ki ülkemizde insan ancak başa gelince bazı şeyleri fark ediyor ve algılayabiliyor…
İşte bizim görevimiz de burada ortaya çıkıyor. Sırf korktuğumuz için uzun süre gitmezsek; sonra hastalığı yarısında, belki de çok gecikmiş olarak yakalıyoruz. Çünkü bu ağrı veren, kendini çok çabuk belli eden, grip ya da nezle gibi bir hastalık değil; çok sinsi. O yüzden kadın; önce kendini muayene etmeyi, kendi bedeniyle arkadaş olmayı öğrenmeli. Yani "Mememde ne var, kolumun altında ne var?" diye sürekli kontrol etmeli.
ÖNCE SAĞLIĞIM GELİR
Siz düzenli olarak kendinizi kontrol eder misiniz?
Ben her gün banyodan sonra kendime bakarım, bu bir alışkanlıktır benim için. Kendisiyle meşgul bir insanım; yani kendime özen gösteririm, şımartırım, ilgilenirim, ne oluyor, ne bitiyor bakarım. Sağlığıma, aynı zamanda doktor kontrollerime, hijyenime dikkat ediyorum. Bunlar benim için birinci sırada geliyor. Süslenme, güzellik, moda falan sonra geliyor.
Peki, mamografi çektirme rutininiz nedir?
Ben, doktorumun yönlendirmesiyle çektiriyorum mamografiyi. Yani "İlle de her yıl çektirilmesi gerekiyor" denemez. Buna genelde doktorunuz karar verir. Küçük şüphe varsa her yıl, hatta bazı kişilerin altı ayda bir çektirmesi gerekiyor. Ama bazı kişiler için iki-üç yılda bir yeterli olabiliyor.
BİR AKRABAM DA BU HASTALIKTAN GİTTİ
Ailenizde ya da yakın çevrenizde bu kansere yakalanan oldu mu?
Elbette. Bir akrabamda oldu, bir de çok sevdiğimiz Çiğdem Talu’yu bu hastalıktan kaybetmiştik. Ben de "Ne yapabiliriz?" diye düşünmeye o zaman başlamıştım.
Yakın çevrenizde gördünüz mü; hastalığa yakalanan kadınlar neler yaşıyor?
Günümüzde, hastalık erken teşhis edilirse, kadınlarımız yüzde 95 hiçbir sorun yaşamadan atlatabiliyor bu hastalığı. Ama damla damla gözümüzün önünde eriyen çok tanıdığımız oldu. Hem hastanın kendisi, hem de yakınları için çok zor bir süreç. Anlatmak çok zor.
ERKEK DE KADIN DA BİRBİRİNİ ÜZMEMELİ
Çoğu kanser türü gibi meme kanserine de üzüntü, stres de neden olabiliyor. Erkeklere galiba "Hayatınızdaki kadınları çok üzmeyin" diye de çağrıda bulunmak gerekiyor…
Bence iki taraf da birbirini üzmemeli. Çünkü ne yazık ki, çok az olmakla birlikte erkeklerde de görülüyor meme kanseri. Ama insan üzüldüğünde hormonal dengesi o kadar bozuluyor ve bağışıklık sistemi o kadar çöküyor ki; en zayıf noktanız neredeyse, hastalık sizi oradan yakalıyor. Öncelikle bunu bilmek lazım. Aşırı üzüntü, stres, olayları gereğinden fazla ciddiye alma ve kendini kaptırma; mutlaka bağışıklık düzeyinde bir düşüşe neden oluyor ve sizi nereden ne yakalayacak bilemiyorsunuz.
Sizce etrafındakilerin hasta için ne yapmaları gerekiyor?
Her hastalık için en önemli şey moraldir. İnsan gerçekten isterse, hastalığı kendinden uzaklaştırabilir ve iyileşme sürecini hızlandırabilir. Bu yüzden de yakınlarının verdiği moral, sevgi ve gösterdiği özen çok önemli.
BANA ’TEŞHİSİ SEN KOY’ DİYORLAR
Siz artık meme kanseri konusunda küçük çapta bir uzman oldunuz galiba…
Öyle de diyebiliriz. Ben zaten tıbbi konulara çok yakın bir insanım. Hatta hekim dostlarım şaka yaparlar; "Seni çağıralım da, teşhisleri sen koy" derler. Daha önce bir klinik sahibi olduğumdan; orada çok şeyler gördük, yaşadık. Tıpla ilgili bütün gelişmeleri takip eden biriyim. Çünkü tıp, benim hayatımda müzikten sonraki ikinci ilgi alanım.
OKUMA İMKANIM OLSAYDI KEŞKE
Küçükken doktor olmak istiyor muydunuz?
Okuma imkanım olsaydı keşke… Çünkü çok yakınım doktorluğa. İnsan sevdiğim için; insanı anlamak, tanımak ve onun için en iyisini bulabilmek çok hoşuma gidiyor. Bitkisel tedavilere de çok inanırdım. Ama onların da çok istismar edilebildiğini görüyorum. Ama ben gene de doğal beslenmekten ve yeşilliğin uzağında durmamaktan yanayım. Her şeyin beslenmekle, yaşam biçimiyle, nefes almakla çok ilgisi var.
Sizin ailenizde hiç meme kanserine yakalanan oldu mu?
Hayır, olmadı.
O zaman genetik açıdan şanslısınız, çünkü genetiğin de çok etkisi var bu hastalıkta.
Risk grubuna girenlerle girmeyenler arasında çok büyük fark var. Üçüncü çeperde bir akrabada da görülmüş olsa, risk grubunda sayılabiliyor kişi.
